Patronka radia

Siostra MARIA KONSOLATA (Pierina Betrone) urodziła się w Saluzzo (Włochy) 6 kwietnia 1903 roku w licznej rodzinie mieszczańskiej. Z pierwszego okresu życia s. Konsolata zapamiętała przede wszystkim Pierwszą Komunię Świętą, która wycisnęła na jej duszy szczególne piętno. Od tej pory czuła coraz gorętszą miłość do Jezusa i chętnie modliła się, zwłaszcza wieczorem. Klękając u stóp figury Matki Najświętszej, odmawiała różaniec, a potem długo jeszcze trwała na kontemplacji.
Codziennie rano udawała się na mszę świętą i przystępowała do Komunii Świętej. Jeszcze nie miała ośmiu lat, a już czuła zainteresowanie życiem zakonnym.
fotoW trzynastym roku życia, w Uroczystość Niepokalanej, wstąpiła w szeregi Dzieci Maryi. Zdawało jej się wtedy, że słyszy tajemniczy głos: Czy chcesz należeć cała do mnie? Pierina bez wahania odpowiedziała: Jezu, tak!

Jezus wprowadzał ją powoli w tajniki swego Serca. Pewnego dnia została przepełniona nagle silnym wewnętrznym uczuciem, a z głębi serca wyrwał jej się spon­tanicznie okrzyk: Boże mój, kocham Cię! Doznała równocześnie ogromnej radości. Nie umiała sobie tego przeżycia wyjaśnić, ale nigdy go nie zapomniała.
Chętnie udzielała się w parafii. Uczyła katechizmu najmłodsze dzieci. W ramach Akcji Katolickiej prowadziła grupę małych dzieci, tzw. Beniaminek.
Mając dwadzieścia jeden lat, zdecydowała się zostawić wszystko, aby oddać się całkowicie Bogu w życiu zakonnym i w ten sposób objąć odtąd wszystkich swoją modlitwą. Po okresie poszukiwań i rozeznawania swego powołania wstąpiła do klasztoru Klarysek Kapucynek w Turynie. Tam właśnie rozpoczęła się jej droga mistyczna. Otrzymała dar szczególnej zażyłości z Bogiem. Była obdarowana łaską wizji i wewnętrznych rozmów z Jezusem, który w ten sposób przekazał jej orędzie miłości swego Serca do świata. Słowa i wizje, którymi była obdarzona, zapisywała na polecenie swojego spowiednika i kierownika - o. Lorenzo Salesa.
Posłannictwo miłości, poprzez które Jezus zaprasza s. Konsolatę do życia w zażyłości z Nim, konkretyzuje się w podyktowanym jej akcie strzelistym: Jezu, Maryjo, kocham Was, ratujcie dusze! Głoszenie całemu światu tego orędzia miłości, czyli nieskończonego miłosierdzia Serca Jezusa, stało się misją s. Konsolaty. Misja ta jest kontynuacją małej drogi, zapoczątkowanej przez św. Teresę z Lisieux. Jest to droga prostej doskonałości, dostępnej wszystkim, także najmniejszym i prostym. Dusze, które idą tą drogą to dusze najmniejsze, maleńkie. Czują się one niczym przed Bogiem. Powierzają się i oddają Jego miłości bez zastrzeżeń i pragną żyć nieustannym tak, przyjmując z radością i dziękczynieniem Jego wolę.

Całe życie s. Konsolaty było odpowiedzią na zaproszenie Jezusa, było darem dla ratowania dusz, było życiem w nieustannym akcie miłości.

Odeszła do Pana w opinii świętości 18 lipca 1946 roku, po dwóch latach dotkliwych cierpień, w wieku zaledwie czterdziestu trzech lat.

Proces beatyfikacyjny sługi Bożej s. Konsolaty Betrone został otwarty w Turynie 8 lutego 1995 roku. Proces informacyjny zamknięto 23 kwietnia 1999 roku i przekazano do Rzymu.

Strony o s. Konsolacie Betrone:
www.consolatabetrone-monasterosacrocuore.it